ขอบเขตการใช้งานของฟิล์มยืดพันบรรจุภัณฑ์

บรรจุภัณฑ์ฟิล์มยืดต้องยืดออก โดยรูปแบบการยืดของบรรจุภัณฑ์แบบถาดเชิงกลได้แก่ การยืดโดยตรงและการยืดล่วงหน้า การยืดล่วงหน้าสามารถแบ่งได้เป็น 2 ประเภท ได้แก่ การยืดล่วงหน้าแบบลูกกลิ้งและการยืดแบบไฟฟ้า
การยืดตรงเป็นกระบวนการยืดระหว่างถาดและฟิล์มห่อ วิธีการนี้มีอัตราการยืดต่ำ (ประมาณ 15% ถึง 20%) หากอัตราการยืดเกิน 55% ถึง 60% และเกินจุดยืดหยุ่นเดิมของฟิล์ม ความกว้างของฟิล์มจะลดลง ประสิทธิภาพการเจาะก็ลดลงเช่นกัน และฟิล์มก็แตกได้ง่าย และที่อัตราการยืด 60% แรงดึงก็ยังคงสูงมาก ซึ่งอาจทำให้สินค้าที่มีน้ำหนักเบาเสียรูปได้
การยืดฟิล์มเบื้องต้นทำได้โดยใช้ลูกกลิ้ง 2 ลูก ลูกกลิ้ง 2 ลูกสำหรับยืดฟิล์มเบื้องต้นเชื่อมต่อกันด้วยชุดเฟือง และอัตราส่วนการยืดฟิล์มสามารถเปลี่ยนแปลงได้ขึ้นอยู่กับอัตราส่วนเกียร์ แรงดึงเกิดจากแท่นหมุน เนื่องจากการยืดฟิล์มเกิดขึ้นในระยะทางสั้น แรงเสียดทานระหว่างลูกกลิ้งและฟิล์มจึงสูง ดังนั้นความกว้างของฟิล์มจึงไม่หดตัว และรักษาประสิทธิภาพการเจาะฟิล์มเดิมไว้ได้ ไม่มีการยืดฟิล์มเกิดขึ้นระหว่างการม้วนฟิล์มจริง ซึ่งช่วยลดความเสี่ยงของการแตกที่เกิดจากขอบหรือมุมที่คม การยืดฟิล์มเบื้องต้นนี้สามารถเพิ่มอัตราส่วนการยืดฟิล์มเป็น 110%
กลไกการยืดของ Pre-Stretching แบบไฟฟ้าจะเหมือนกับ Pre-Stretching แบบลูกกลิ้ง ยกเว้นว่าลูกกลิ้งทั้งสองขับเคลื่อนด้วยไฟฟ้าและการยืดนั้นไม่ขึ้นอยู่กับการหมุนของถาดเลย ดังนั้นจึงมีความสามารถในการปรับตัวได้ดีกว่า เหมาะสำหรับสินค้าที่มีน้ำหนักเบา หนัก และไม่สม่ำเสมอ เนื่องจากแรงตึงต่ำในระหว่างการบรรจุ วิธีการนี้จึงมีอัตราการยืดล่วงหน้าสูงถึง 300% ช่วยประหยัดวัสดุและลดต้นทุนได้อย่างมาก เหมาะสำหรับความหนาของฟิล์มที่ 15-24 μ m
โดยสรุปแล้ว ขอบเขตการใช้งานของฟิล์มยืดนั้นกว้างมาก และหลาย ๆ สาขาในประเทศจีนยังไม่ได้ถูกนำมาใช้ และหลาย ๆ สาขาที่เกี่ยวข้องแล้วก็ยังไม่ได้ใช้กันอย่างแพร่หลาย ด้วยการขยายตัวของขอบเขตการใช้งาน ปริมาณของฟิล์มยืดจะเพิ่มขึ้นอย่างมากอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ และศักยภาพทางการตลาดของฟิล์มยืดนั้นก็ไม่สามารถวัดค่าได้ ดังนั้น เราจึงจำเป็นต้องส่งเสริมการผลิตและการใช้งานฟิล์มยืดอย่างจริงจัง